|
1479 - 1874 r. (Obj.3:7-13)
Okres Filadelfijski - "Filadelfia"
znaczy "bratnia miłość". Był to czas reformacji, która
trwała przez 395 lat. W pewnym sensie Reformacja była początkiem
nowej ery, zaświtaniem światła w miejscu, gdzie wszystko było
ciemnością, oddzieleniem prawdy od fałszu oraz nowym początkiem
na drodze Prawdy. Bez wątpienia szatan wytężał wszystkie swoje
siły, aby zamknąć drzwi wówczas otworzone, lecz Tan, który trzymał
klucz Dawida powiedział, iż drzwi pozostaną otwarte (Obj.1:18).
Reformatorzy, choć było ich niewielu, jednakże wiedzieli, że
mają Prawdę i w pełni ufali Temu, który ją dał. Podczas tego
okresu - zwłaszcza podczas jego pierwszej i ostatniej części
- wierni musieli albo opuścić nominalną świątnicę, albo byli
wypędzani za swoje prawdziwe świadectwo. Podczas gdy byli w
stanie próby, lżono ich imię. Piętnowani ich jako niewierzących
i heretyków. Nie byli uznawani za dzieci Boga, za obywateli
Niebiańskiego Kraju, za chrześcijan. Okres Filadelfijski miał
12 członków gwiezdnych.
"Anioł" Obj.3:7, czyli członkowie gwiezdni
okresu Filadelfijskiego :
(1). Wessel (1420-1489); (2). Savanarola
(1452-1498); (3). Luter (1483-1546); (4). Zwingli
(1484- 1531); (5). Hubmaier (1480-1528); (6).
Serwetus (1511-1553); (7). Kranmer
(1489-1556); (8). Browne (1550-1631); (9). Fox
(1624-1691); (10). Wesley (1703-1791); (11). Campbell
(1772-1844); (12). Miller (1782-1849).
W okresie Filadelfijskim
nastąpiły wielkie spory między protestanckimi reformatorami
a katolikami i innymi nieprzyjaciółmi, aż do czasu ruchu Millera.
Te wielkie spory i sprzeciwiania były przesianiem tamtego okresu
- szemrzący kontradykcjonizm.
Był to nadzwyczajny okres miłości braterskiej. Bracia
protestanci utrzymywali tak długo jak było potrzeba braci hugonotów,
wygnanych z katolickich krajów. Przez zaparcia samych siebie
rozszerzali reformacyjne prawdy, tłumaczyli, wydawali i rozszerzali
Biblię, aby dopomódz braciom w paznawaniu Prawdy. Rozpowszechniali
świadectwo o Królestwie do wszystkich narodów, aby pociągnąć
wiernych do Pana, przez służenie i stawanie w obronie swych
prześladowanych braci. Narażali się tym na prześladowania, cierpienia,
utratę mienia i życia. Bracia metodyści dawali całe swoje majątki
z wyjątkiem koniecznych swych potrzeb, na korzyść biednych braci.
Bracia z ruchu Millera składli pieniądze na ołtarze i stoły
kościelne, a każdy z potrzebujących braci mógł brać zasiłek
na swoje potrzeby. Drzwi do Reformacyjnego Kościoła były otwarte
dla wszystkich. Kościół Reformacyjny był wierny powierzonej
mu pracy aż do końca, dlatego nie dostał napomnienia aby pokutował.
Prawie cała Europa zwróciła się ku reformacji przeciw klerykalizmowi.
Była to reformacja w sekty: luterańska, episkopalną, prezbiteriańską,
babtyską, socjańską (później nazwaną unitario-uniwersalną),
kongrecjonalską i metodyską.
Zaczęła ostro działać katolicka
inkwizycja i Jezuici.
1479r. - Jan Wessel przedstawia cztery główne
zasady reformacyjnego Kościoła: (1) Biblia jest jedynym źródłem
i regułą wiary oraz praktyki; (2) usprawiedliwienie przez samą
wiarę jest powodem przypisania zasługi Chrystusowej; (3) Chrystus
jest jedyną Głową Kościoła; (4) tylko prawdziwie poświęceni
są Kapłanami. Ogłoszenie tych prawd
jest powodem, że inkwizycja ustanowiona w Kolonii w Niemczech,
stara się go pochwycić, lecz on ucieka do Holandii. Nauk
tych nauczano w reformacji luterańskiej, anglikańskiej i kalwińskiej.
1480-1528 - Życie i działalność Hubmaiera.
1481r. - W całej Andaluzji (z wyjątkiem Grenady)
w Hiszpanii, powstają pierwsze trybunały inkwizycyjne, kierowane
przez dominikanów.
1483-1546 - Życie i działalność Lutra.
1483-1498 - Rządy inkwizytora Torquemady
w Hiszpanii.
1484-1531 - Życie i działalność Zwingliego.
1484-1492 - Panowanie papieża Innocentego
VIII. Miał dwoje nieślubnych dzieci - Franciszka i Teodorinę
- którym wyprawił wesele w pałacu watykańskim, jawnie przyznając
się do ojcostwa. Był on pierwszym papieżem, który zrozumiał
ducha nadchodzących czasów. Przewidział on, że przez kilka najbliższych
stuleci świat należeć będzie nie do królów i książąt, ale do
bankierów. Wiedział on, że gotówka pewniejsza jest aniżeli jakieś
tam państewko. Całą swą rodzinę papież związał z rodzinami bankierów.
Często czynione to było w zamian za urzędy kościelne, np. potężny
bankier Wawrzyniec Medyceusz zgodził się oddać swą córkę Magdalenę
za mąż synowi papieża, Franciszkowi - warunkiem jednak było
utorowanie drogi do tronu papieskiego dla 13-letniego syna bankiera,
Janowi Medyceusza. W wieku 8-lat został on opatem dwóch klasztorów,
mając 9-lat był arcybiskupem i opatem 18 klasztorów, w wieku
13-lat został kardynałem, a w przyszłości papieżem Leonem X.
Papież Innocenty VIII, który według oceny historyków należał
do "najnikczemniejszych postaci", które kiedykolwiek
uzyskały tiarę. Wjazd do Rzymu odbył się w towarzystwie syna,
Franceschetto. Pierwszą wydaną bullą była "Summis desiderant",
która rozpoczyna wielkie polowanie na czarownice w Europie.
Historycy oceniają, że do połowy XIX wieku spalono na stosach
około 9 milionów czarownic. "Kościół katolicki prześladując
czarownice przekształcił Europę w jedyny swego rodzaju obóz
koncentracyjny: szpiegowanie, zastraszanie, denuncjacja określały
dzień powszedni. Strach przed uwięzieniem i traktowaniem jak
bydło był wszechobecny. W miastach i wsiach dymiły stosy".
Papież Innocenty VIII dokonał "uroczystego uznania obłędu"
i wtedy "kanonicy, inkwizytorzy i kaci połączyli się pod
błogosławieństwem papieża", a kościół rzymsko-katolicki
nie zdystansował się od tego do dzisiejszego czasu.
1485r. - Koniec Wojny Dwóch Róż w Anglii.
Objęcie tronu przez Henryka VII Tudora.
1486r. - Ukazanie się "Młota
na czarownice", podręcznika śledztw w sprawie o czary.
Rozpoczyna się wielkie polowanie na czarownice.
1489r. - Umarł Jan Wessel.
1489-1556 - Życie i działalność Tomasza Kranmera
w Anglii.
1490-1498 - Savanarola zajmuje się pracą reformacyjną
we Florencji i Włoszech.
1492r. - Hiszpanie zdobyli Granadę, ostatnią
twierdzę muzułmańską na Półwyspie Pirenejskim. Zwycięski koniec
rekonkwisty w Hiszpanii. Następuje pierwsze przymusowe wysiedlenie
Arabów z Półwyspu Iberyjskiego.
1492-1501 - Panowanie w Polsce Jana Olbrachta.
1492-1503 - Panowanie papieża Aleksandra
VI. Hiszpan z pochodzenia. Był siostrzeńcem papieża Kaliksta
III, zdobył władzę w Watykanie przy pomocy kunsztownego planu
rozdziału urzędów. Był "przestępcą doskonałym" i "bezkształtnym
synem chaosu". Posługiwał się on biegle sztyletem i trucizną
w rozgrywkach politycznych o władzę. On i jego trzej następcy
byli władcami absolutnymi i dążyli do rozszerzenia granic Państwa
Kościelnego. Prowadzili wystawny tryb życia, politykę wojenną
i przypominali bardziej władców świeckich niż biskupów Rzymu.
Papież Aleksander VI miał dziewięcioro dzieci, z tego troje
(Girolamę, Izabellę i Piotra) z niewiadomą kobietą, czworo (Cezara,
Jana, Joffrea i Lukrecję) z Vanozzą de Catancis, jedno (Laurę)
z Julią Farnese Orsini i jedno prawdopodobnie z własną córką
Lukrecją. Dwoje z nich zyskało szczególną sławę: syn Cesare
jako morderca i intrygant, oraz córka Lukrecja jako "dynastyczny
towar handlowy". Kilkakrotnie była wydawana przez papieża
za mąż. Syna zbrodniarza mianował kardynałem. Papież przewodniczył
w orgii seksualnej w Watykanie dnia 31 X 1501r., która w swojej
okropności nie miała równej sobie. Chciał on za jednym razem
otruć dziewięciu kardynałów, aby módz sprzedać urzędy na korzyść
swojego potomstwa, ale głupi służący pomylił szklanki i tym
sposobem papież umarł wcześniej niż się spodziewał. Umarli papież
i jego syn. Zaraz po jego śmierci ograbiono papieski skarbiec.
1492-1493 - Krzysztof Kolumb odkrywa Amerykę.
Dotarł do Wysp Bahama na Morzu Karaibskim. W następnych podróżach
(druga w 1493-1496, trzecia w 1498-1500, czwarta w 1502-1504)
dotarł do brzegów Ameryki Południowej. Hiszpanie natychmiast
rozpoczęli kolonizację Ameryki Południowej.
1493r. - Syn papieża, Cezar, zostaje kardynałem
i zaczyna faktycznie rządzić Państwem Kościelnym.
1493-1519 - Panowanie cesarza świętego
cesarstwa rzymskiego narodu niemieckiego Maksymiliana I.
1494r. - Umowa między Hiszpanią i Portugalią w Tordesillas,
dzieląca między te dwa państwa przyszłe kolonie w nowo odkrywanych
ziemiach. Zgodnie z tą umową na mapie świata przeprowadzono
granicę od bieguna północnego w odległości 2053 km. na zachód
od wysp Zielonego Przylądka. Ziemie na zachód od tej linii były
własnością Hiszpanii, na wschód własnością Portugalii.
1494-1559 - Okres wojen włosko-francuskich. Był
to konflikt o hegemonię w Europie Francji z rodem Habsburgów.
Obie strony wyszły z tej wojny wyczerpane finansowo. Hiszpania
rozpoczyna dominować we Włoszech (Karol V Habsburg jest jednocześnie
cesarzem niemieckim i królem hiszpańskim). Francja otoczona
przez Habsburgów zawiera sojusz z Turcją.
1496r. - W trakcie podboju
San Domingo dochodzi do ludobójstwa, ginie 2,5 mln. ludzi.
1497-1498 - Vasco da Gamma (Portugalczyk) odbywa
podróż morską z Europy do Indii. Indie zaczęły wchodzić w europejską
sferę interesów gospodarczych i politycznych. Portugalczycy
opanowują Ocean Indyjski, Zatokę Perską i Morze Czerwone.
1497-1498 - Anglik John Cabot dociera do Labradoru
w Ameryce Północnej.
1497-1498 - Nieudana polska wyprawa przeciw Turkom
do Mołdawii.
1498r. - Savanarola ponosi śmierć męczeńską
we Florencji z rąk florenckiej władzy sądowniczej, podburzonej
przez papieża Aleksandra VI.
1499r. - Hiszpan Alonzo de Hojeda odkrywa
wybrzeże Wenezuelii.
1500r. - Wyprawy portugalskie do Ameryki Południowej
i Środkowej - Pedro Cabral dociera do Brazylii, Vincente Pinzon
odkrywa ujście Amazonki.
1500-1503 - Wojny Polski z Moskwą.
31 X 1501r. - Oto zapis wydarzeń niedzielnej
hulanki w Watykanie:
"Wieczorem urządził książe Cezary Borgia w swoich
komnatach w Watykanie biesiadę z pięćdziesięcioma czcigodnymi
dziewkami nazywanymi kurtyzanami. Po jedzeniu najpierw ubrane,
a potem nagie tańczyły ze służbą i innymi gośćmi. Wtedy to ustawiono
na podłodze świeczniki z palącymi się świecami, koliście rozrzucano
na niej kasztany, które nagie dziewki zbierały pełzając. Papież,
Cezary i jego goście przeznaczali jako nagrody - dla tych, którzy
mieli z tymi dziewkami najwięcej stosunków - jedwabną bieliznę,
obuwie i birety. Przedstawienie było publiczne, a nagrody rozdzielono
zwycięzcom na podstawie werdyktu współuczestników."
1501-1506 - Panowanie w Polsce Aleksandra
Jagiellończyka.
1503r. - Panowanie papieża Piusa III. Był
bratankiem papieża Piusa II.
1503-1513 - Panowanie papieża Juliusza II. Był bratankiem
papieża Sykstusa IV. Miał trzy nieślubne córki (Felicję, Klarysę
i Julię). W swojej rodzinie mianował on kardynałami: Sisto Garę,
Galeotto, Klemens Grosso-Rovere, Leonard Grosso-Rovere, arcybiskupem
został Oktawian. Był wodzem wojsk bardziej, niż księdzem. Swoje
trzy córki wydał za mąż bez korzyści finansowych. Był przy tym
mecenasem sztuki. Papież Juliusz II przeszedł do historii jako
"żelazny pontifex", ponieważ równie dobrze znał się
na wierze jak i na rzemiośle wojennym. Walczył o wzmocnienie
Państwa Kościelnego.
1503-1520 - Panowanie w państwie Azteków
(Ameryka, Meksyk) Montezumy II. Jego państwo pod względem bogactw
i dobrobytu może konkurować z ówczesnymi państwami Europy. Hiszpanie
podbijają jednak państwo Azteków, niszczą ich kulturę i grabią
bogactwa.
1505-1515 - Portugalczycy podbijają zachodnie i
częściowo wschodnie wybrzeże Indii. Rozwija się handel złotem
i korzeniami indyjskimi. Portugalczycy budują imperium kolonialne
(Indie, Indochiny, Indonezja i Brazylia).
1506-1548 - Panowanie w Polsce Zygmunta I
Starego.
1507-1508 - Pierwsza wojna litewsko-moskiewska z
udziałem wojsk polskich.
1511-1512 - Luter jedzie do Rzymu, gdzie
jest świadkiem bezbożnych czynów kurii papieskiej i niższego
kleru.
1511-1553 - Życie i działalność Serwetusa.
1512-1520 - Turcy opanowują Azerbejdżan,
część Gruzji, Dagestan, Kurdystan, Mezopotamię, Syrię, Egipt
oraz Algierię.
1512-1522 - Wojna litewsko-moskiewska.
1512-1517 - Sobór Laterański V. Potępienie
dekretów niekanonicznych tzw. soboru w Pizie, wystąpienie przeciwko
niemoralności w życiu duchowieństwa. Wskutek zaniechania zasadniczych
zmian w Kościele przyspieszył reformację.
1513-1521 - Panowanie papieża Leona X. Z wyborem
bankierskiego syna na papieża rozpoczęły się rządy bankierów.
Znacznie bardziej był bankierem niż papieżem, a stanowisko wykorzystał
do bogacenia się. Rozwinął handel odpustami, który przerodził
się w samodzielny system gospodarczy w Europie. Kochał rozrywkę
i rozrzutność, pozostawił następcy wielkie długi. Jego dewizą
było: "Wiadomym jest jak wiele My i Nasi zawdzięczamy baśni
o Chrystusie". Papież ten przetrwonił dochody trzech papieży,
tzn. skarb Juliusza II, własne dochody i dochody swego następcy.
1516r. - Kościół katolicki podpisuje konkordat
z Francją.
1516r. - Dotarcie Portugalczyków
do Chin (Tome Pirez). Początek portugalskiej ekspansji kolonialnej
w Chinach.
1517r. - Do Witenbergii przybył dominikanin Tetzel
z zadaniem zbierania datków na przebudowę kościoła Św. Piotra
w Rzymie. Ofiarowujący datek otrzymywał list odpustowy. Pieniądze
były zbierane do banku Fuggerów, który zbierał je dla papieży.
Wywołało to powszechne zgorszenie i oburzenie.
Początek wielkiej działalności reformacyjnej
w chrześcijaństwie przeciwko papieskiej wszechwładzy i bałwochwalstwu.
Reformacja była "reformą w sekty". Wszystkich reformacji
na sekty było siedem, od 1517r. do 1799r.
Luter dokonuje pierwszego publicznego nauczania
Prawdy - czterech głównych zasad protestanckiej reformacji.
1517r. - Luter (1483-1526) przybija 95 tez
na drzwiach kościoła w Wittembergu, którymi zaatakował Teclowe
handlowanie odpustami. Początek okresu reformacji. Papież Leon
X nie przypisywał początkowo większego znaczenia wystąpieniu
Lutra, traktując je jako spór między rywalizującymi zakonami.
Jednakże spór ten przybrał na sile, a w toku dyskusji Luter
coraz bardziej oddalał się od ortodoksyjnej nauki katolickiej.
Luter długo po śmierci Wessla, ale na początku własnej pracy
reformacyjnej przeczytał dzieła Wessla, i powiedział: "gdybym
czytał Wessla przed reformacją, moi nieprzyjaciele napewno by
mówili, że otrzymałem te nauki od Wessla, ponieważ są one tak
zgodne z moimi." Luter znalazł Biblię w klasztorze zamkniętą
i uwiązaną na łańcuchu i ją symbolicznie "otworzył",
a "zamknął" czyli zbił papieskie błędy, tak iż nikt
nie mógł otworzyć ich, obronić i wyjaśnić je. Luter głosi doktrynę,
że usprawiedliwienie jest z łaski Bożej przez wiarę w zasługę
Chrystusa. Usprawiedliwienie człowieka nie jest przez dobre
uczynki, ani pod prawem naturalnym ani prawem Mojżeszowym, gdyż
niedoskonały człowiek nie może nic czynić bezwinnie i doskonale.
Dlatego człowiek nie może zadośćuczynić wymaganiom sprawiedliwości
przez swoje własne uczynki. Bóg ze Swej łaski dał Syna Swego,
aby był ubłaganiem Boskiej sprawiedliwości za grzech Adama i
grzechy wynikające z tegoż. Chrystus dobrowolnie oddał Siebie
na śmierć, wypełnił Zakon Mojżeszowy, był sprawiedliwym człowiekiem
i oddał swoje prawo do życia za Adama i rodzaj Adamowy w jego
biodrach. Bóg przez Swoje Słowo daje darmo usprawiedliwienie
pokutującemu grzesznikowi, gdy ten szczerze wierzy w Jego obietnice,
że przez zasługę Jezusa On mu przebacza i uznaje go za sprawiedliwego
przez sprawiedliwość Chrystusową. Pokutującemu grzesznikowi,
który wierzy w tę obietnicę są odpuszczane grzechy i otrzymuje
przypisaną sprawiedliwość Chrystusową, jako swoją sprawiedliwość.
Usprawiedliwienie jest dziełem Bożym, a nie naszym. Nie usprawiedliwiamy
się sami. W usprawiedliwieniu wiara jest poczytana za sprawiedliwość,
ponieważ zatrzymanie sprawiedliwości Chrystusowej za swoją,
jest jedynym wymaganiem, jakie Bóg żąda od grzesznika, by mógł
być usprawiedliwionym. Głosząc tą naukę, Luter zadał najcięższy
cios papiestwu. Ten piękny ruch Maluczkiego Stadka został zamieniony
w sektę Kościoła Luterańskiego przez samego Lutra oraz Jonesa,
Bugenhagena, Chemnitza, Andrea, Gerharda, Calova, Quenstedta
i Holara. Luter współdziałał w połączeniu Kościoła z Państwem,
walczył przeciwko prawdzie Zwingliego o Wieczerzy Pańskiej,
prawdzie Hubmajera o chrzcie wyłącznie dla dorosłych i prawdzie
Serwetusa o jedności Boga. On tych przedmiotów nie rozumiał
i dlatego się im sprzeciwiał, nie był to więc rewolucjonizm
z jego strony. Niewątpliwie Luter był wiernym w szafowaniu doktryną,
która została mu powierzona, ją wyjaśniał, stosował i bronił.
I czyniłto wiele lepiej niż inni. Jest on uważany za największego
z regormatorów i wszystkie sekty dają mu pierwsze miejsce między
reformatorami. Luter i jego pomocnicy chcieli jeszcze bardziej
usłużyć się sprawie i założyli Kościół Luterański, dając mu
porządek nabożeństw, śpiewniki, katechizmy, itp. Król uznawany
był za najwyższego urzędnika w tym kościele. W ten to sposób
ruch Maluczkiego Stadka został zmieniony w sektę. Luter sprzeciwił
się sprzedawaniu odpustów. Był on w Zakonie Augustynów, i jako
ksiądz-zakonnik spowiadał penitentów, wymagając, by okazywali
oni żal i skruchę za swoje grzechy, oraz wiarę w Chrystusa,
jako warunki rozgrzeszenia.
Teraz bez pokuty i wiary udzielane było rozgrzeszenie
na podstawie odpudtów sprzedawanych przez Tetzla. Odpust papieski,
jest to zupełne lub częściowe odpuszczenie grzechów i kary za
nie w życiu doczesnym, albo w czyścu, na mocy tzw. skarbnicy
zasług świętych, złożonych u papiestwa. Papieska teoria podaje,
że święci zasłużyli się więcej aniżeli byłi im potrzeba do zbawienia.
Ta zbywająca zasługa składała się z uczynków, które papiestwo
nazywało nadobowiązkowe. Przy śmierci, ci święci zapisują testamentem
te zbywające uczynki kościołowi, który trzymając je w swoim
skarbcu, może zastosować je za swoich członków, aby oni uszli
przed doczesną i czyścową karą. Odpusty powstały podczas krucjat,
i były ofiarowane tym, którzy brali udział w wyprawach wojennych
przeciw Muzułmanom. Ci zaś, co nie mogli iść na wojnę wynajmowali
sobie zastępców, i tym sposobem odpusty pożądane osiągali. Później
zaś zrobiono tak, że pieniądze, które miały być oddane temu
co szedł na wojnę w zastępstwie kogoś, były ofiarowane Kościołowi,
i to przynosiło ten sam skutek. Później ułożono listę cen za
rozmaite grzechy. Tym więc sposobem ludzie żyli myślą i zapewnieniem
otrzymanym od handlarzy odpustów, że mogą grzeszyć jak im się
tylko podoba, jeżeli tylko zapłacą za nie później. Często odpusty
były sprzedawane za grzechy, które ludzie spodziewali się popełnić
w przyszłości.
1519-1521 - Rozwija się ruch zwolenników
i przeciwników reformacji.
1517-1619 - Ograniczona cyrkulacja Biblii
jest zapowiedzią wielkiego deszczu Biblii. Wydawanie Biblii
bez pozwolenia papiestwa było buntem w oczach Rzymu.
1519-1556 - Panowanie cesarza świętego
cesarstwa rzymskiego narodu niemieckiego Karola V. Był jednym
z najpotężniejszych władców w Europie. W jego cesarstwie znalazły
się: Hiszpania, Niemcy, Włochy, Niderlandy i środkowa oraz północno-zachodnia
część Ameryki Południowej.
1519-1521 - Wojna prewencyjna Polski z Zakonem Krzyżackim.
Państwo Krzyżackie próbuje uniezależnić się od Polski i zawiera
wrogi układ z Moskwą. Początek wojny.
1519-1521 - Hiszpański konkwistador (zdobywca
po hiszpańsku) Hernan Cortez podbija Meksyk, niszcząc kulturę
Azteków.
1519-1522 - Pierwsza podróż dookoła świata odbyta
przez Ferdynanda Magelana (Hiszpan). Przekonała ona wszystkich
o kulistości ziemi.
1519r. - Luter prowadzi spór z dr.Eck, rzymskim
obrońcą władzy papieskiej. Doktor Eck był przeciwnym usprawiedliwieniu
z wiary, stanął w obronie odpustów i absolutnej zwierzchności
papieża jako dowiedzionych przez tradycję. Luter odrzucił tradycję
jako źródła i prawidła wiary oraz praktyki, a Pismo Święte przyjął
za jedyne żródło wiary i praktyki. Wkrótce nauka o usprawiedliwieniu
z wiary doprowadziła Lutra do odrzucenia mszy jako parodialnej
i wstrętnej przeciw zasłudze Chrystusowej, którą otrzymuje się
tylko przez wiarę. Papiestwo uczy, że śmierć Chrystusowa gładzi
tylko grzech pierworodny, a msza gładzi wszystkie grzechy żywych
i umarłych popełnione po chrzcie. W ten sposób nauka o usprawiedliwieniu
z wiary zburzyła całą strukturę mszy, a następnie doprowadziła
do odrzucenia czyśca, bo jeżeli zasługa Chrystusa przebacza
wszystkie nasze grzechy więc nie może być czyśca, bo przecież
wierzący jest oczyszczony ze swych grzechów. Wszelkie zasługi
osiągane przez posty, modlitwy, pielgrzymki, krucjaty, pokuty,
śluby celibatu, ubóstwo, posłuszeństwo duchownym, jałmużny,
zakupy mszy, budowy kościołów i kaplic, i inne papieskie pomysły,
jako środki dostąpienia odpuszczenia grzechów i kary za nie,
zostały obalone przez naukę o usprawiedliwieniu z wiary. Straciły
swoją wartość obrazy i statuy świętych, oraz ich relikwie, do
których się modlono wierząc, że święci ci mogą wstawić się za
nimi. Usunięto Pannę Marię z jej miejsca jako królowy niebios
i specjalnej orędowniczki oraz pośredniczki w zbliżaniu się
do Boga i Chrystusa. Usunięto kapłaństwo i hierarchię papieską
ze stanowiska pośrednika między Bogiem a poświęconymi i wierzącymi.
Zniszczeniu uległy papieskie sakramenty, których przyjmowanie
ponoć przynosiło łaskę. Upadła też idea papieska, że Kościół
Rzymsko-katolicki jest jedynym prawdziwym Kościołem, i że nie
ma zbawienia poza nim. W ten sposób została zadana śmiertelna
rana papiestwu. Nauka o usprawiedliwieniu z wiary wykazuje,
że człowiek upadły nic nie może uczynić, by mógł o swojej mocy
zbliżyć się do Boga. Wszystkie nasze uczynki są w ten sposób
nic nie warte, a pycha upada. Nikt nie jest w stanie usprawiedliwić
samego siebie. Pobudza to do pokory.
1519r. - Ulrich Zwingli (1484-1531) wystąpił przeciwko
handlowi odpustami w Szwajcarii. Na jego wniosek władze Zurychu
zabroniły w swoim kantonie stosowania praktyk tego rodzaju.
1519r. - Papież Leon X przyznaje się do nadużyć,
ale utrzymuje zasadę sprzedaży odpustów.
1520r. - W Polsce król Zygmunt I Stary wydaje
królewski zakaz przywozu do kraju literatury luterańskiej. Kościół
uzyskał prawo do cenzury prewencyjnej książek.
1520r. - Odmawianie chrztu niemowlętom przez
tzw."Zwikan proroków". Przywiązywano duże znaczenie
do chrztu tylko dorosłych. Jest samo przez się widoczne, że
niemowle nie może nawrócić się, ponieważ wymaga to dojrzałego
wieku, w którym jest rozwinięty rozum i serce, czego niemowlę
nie posiada. Oni zatem nauczali, że tylko nawróceni mają przyjmować
chrzest. Nie nalegali oni na zanurzenie w wodzie jako właściwy
symbol, lecz pozostawiali wybór każdej jednostce czy woli być
pokropiona, zlana czy zanurzona.
1520-1566 - Największa potęga imperium tureckiego.
Turcy zdobywają Belgrad i wyspę Rodos. Podbijają większą część
Węgier i oblegają Wiedeń.
1521r. - Papież Leon X wyłącza Lutra ze społeczności
Kościoła katolickiego i wzywa go do odwołania tez z 1517r. pod
groźbą klątwy.
1521r. - Luter pali papieską bulę klątwy,
oraz kopię prawa kanonicznego i oznajmia, że papiestwo jest
Antychrystem, a jako takiego, on się wyrzeka. Uważa on, że zbawienie
można osiągnąć przez wiarę. Odrzuca instytucję kościelną oraz
całą hierarchię i większość katolickich obrzędów. Za źródło
wiary uznaje tylko Ewangelię (od tego pochodzi nazwa: ewangelicy).
Wydawane przez Lutra pisma rozchodziły się w tysiącach egzemplarzy
w Niemczech i poza granicami. Luter atakował w nich papiestwo
i wzywał szlachtę do wyzwolenia kraju od zależności od Rzymu.
Na sejmie w Wormacji dokonuje się rozdzielenie chrześcijaństwa.
Luter daje długą odpowiedź przed cesarzem Karolem V, w sposób
pokorny, jasny i odważny przedstawia obronę swoich twierdzeń,
kończąc ją znamiennymi słowami: "Na tem ja się opieram.
Inaczej czynić nie mogę. Tak mi Boże dopomóż. Amen." Luter
na sejmie w Wormacji odmawia poddania się wymaganiom papieża
i cesarza, domagającym się odwołania swoich nauk i poddania
się pod nauki i praktyki papieskie. Cesarz Karol V skazuje Lutra
na banicję, a jego pisma na spalenie. Lutra ukrywa na zamku
w Wartburgu elektor saski Fryderyk Mądry.
1521-1522 - Zwingli bada pogląd Jana Wessela w sprawie
symbolicznych słów wypowiedzianych podczas ostatniej Wieczerzy
Pańskiej: "Toć jest ciało moje, toć jest krew moja".
Przyjmuje ten pogląd i odrzuca naukę o przeistoczeniu i instrumentalizacji.
Wydaje dzieło pod tytułem "Sześćdziesiąt siedem artykułów",
w którym wyłożył podstawowe tezy swojej reformy religijnej.
Ustrój kościoła zwingliańskiego był demokratyczny. Gmina sama
wybierała pastora-kierownika gminnej parafii. Urządzane były
zjazdy przedstawicieli gmin kościelnych. Zwierzchni nadzór nad
organizacją kościelną sprawował rząd kantonalny. Kantony miejskie
(Zurych, Berno, Bazylea, Saint-Gallen, i inne) przyjęły reformę
Zwingliego, natomiast kantony wiejskie (Schwyz, Unterwalden,
Uri, Lucerna i Zug) nie. Doszło do wojny domowej, rozpoczętej
przez kantony protestanckie, dążące do całkowitego podporządkowania
sobie kantonów wiejskich. Zwingli rozpoczyna ruch Maluczkiego
Stadka, głosząc że chleb i wino w Wieczerzy Pańskiej reprezentują
ciało i krew Jezusa, i że jedzenie i picie tegoż reprezentuje
przyswajanie wiarą zasługi Chrustusowej na usprawiedliwienie,
a także wzajemną społeczność chrześcijańską. W nauczaniu tej
doktryny Zwingliemu pomagali Oskolampadius, Haller i Mykoniusz.
Ten piękny ruch Maluczkiego Stadka został przekręcony w sektę.
Pracę tę zaczął wykonywać Henryk Bullinger, następca Zwingliego
jako pastor w Zurychu w Szwajcarii. Został on wkrótce zaćmiony
przez Jana Kalwina, który był jednym z najbystrzejszych myślicieli
wszystkich czasów i który zwykle jest uważany za najzdolniejszego
teologa z czasu Reformacji. Pomocnikami Kalwina w sekciarskiej
pracy byli Teodor Beza, Jan Knox, Spanheimowie i Chanier. Kalwin
wprowadził doktrynę absolutnego przeznaczenia i prezbiterianizm.W
Europie kalwinistyczne kościoły są zwykle zwane zreformowanymi
(np. niemiecki Kościół zreformowany), ale w Brytanii i Ameryce
zwią się kościołami prezbiteriańskimi. Kalwin stał się utracjuszem
korony i członkiem klasy Wielkiego Grona, gdy przekręcił naukę
Zwingliego odnośnie celu Wieczerzy Pańskiej. Trzymał się on
ze Zwinglem nauki o symbolicznym poglądzie na chleb i wino oraz
na ich jedzenie i picie, to jednak utrzymywał, że rzeczywiste
ciało i krew Chrystusowa były otrzymywane podczas Wieczerzy
Pańskiej w chwili gdy wiara przystępującego do komunii wznosiła
się aż do nieba, a tam osoba uczestniczyła w mistycznej mocy
wychodzącej z Ciała Chrystusowego. Kalwin nie zawachał się nazwać
pogląd Zwingliego "sprofanowaną opinią". Nauczali
oni jednak wiele dobrego. Mówili, że jedzenie chleba i picie
wina symbolizowało wiarą przyswajanie sobie sprawiedliwości
Chrystusowej, a to obejmuje usunięcie na bok grzechu, błędu,
samolubstwa i światowości. Wymaga to wyrzucenia złego ze serca
(1 Kor.5:7,8) i zreformowania serca, ażeby ta uczta mogła mieć
uświęcający skutek, inny od zwykłej wieczerzy. Jest to duchowa
uczta i wymaga zegzaminowania samego siebie. Kładli nacisk,
aby nie jeść i nie pić niegodnie, gdyż takie postępowanie sprowadza
ponowne uczynki złego spowodowane duchową słabością, chorobą,
zaśnięciem. Kładli nacisk na tekst biblijny z listu 1 Kor.11:26-34.
Prowadzili wielkie dysputy z katolikami wokół tego tematu. W
1561r. Beza pobił argumenty katolickie na wielkiej dyspucie
przed dworem królewskim i arystokracją w Poissy. W 1586r. pobił
poglądy luterańskie na ten temat w Montbeliard. Pokazali, że
pamiątkowy i symboliczny pogląd na Wieczerzę Pańską pogłębia
miłość do Boga, który dał Syna Swego na śmierć za zgubiony rodzaj
ludzki, i do Chrystusa, który umarł za świat i za wszystkich
współpracowników w Wieczerzy Pańskiej, ponieważ ona symbolizuje
śmierć Chrystusa. Udział w niej to przyswajanie sobie Jego zasługi
i społeczność braterska jednych z drugimi, to podnosi wiarę
ze względu na usprawiedliwienie i poświęcenie. Wzmacnia posłuszeństwo
przez akt podporządkowania się pod napomnienia tyczące się Wieczerzy
Pańskiej. Wzmacnia pokorę przez uroczyste odświeżenie serca
i umysłu, pobudza do gorliwości i samoofiary. Kościół Prezbiteriański
kładł główny nacisk na absolutne przeznaczenie i potępienie
pewnych jednostek, zamiast na symboliczną naukę chleba i wina
w Wieczerzy Pańskiej.
1522-1523 - Panowanie papieża Hadriana VI.
1522r. - Luter wydaje Nowy Testament, który
jest główną podstawą jego nauk. Przekład niemiecki tekstów biblijnych
miał ogromne znaczenie dla tworzenia się i rozwoju języka ogólnoniemieckiego.
Niektóre jej fragmenty wywarły duży wpływ na chłopskie i plebejskie
masy Niemiec.
1522r. - Zaczyna się opozycja przez sekty przeciw
papiestwu.
1522r. - Założyciel zakonu jezuitów Ignacy
Loyola, wydaje swoje dzieło pt. "Ćwiczenia duchowe".
1522-1523 - Powstanie
rycerstwa niemieckiego przeciw feudałom kościelnym, które szybko
zostało stłumione przez panów świeckich.
1522-1551 - W Polsce obowiązują królewskie zakazy
rozpowszechniania reformacji. Reformacja zdobywa jednak znaczną
popularność. Około 1/3 szlachty jest pod wpływem reformacji.
W Prusach wśród mieszczan rozpowszechnia się luteranizm, szlachta
w Małopolsce i magnaci litewscy przechodzą na kalwinizm i arianizm,
natomiast południowa Wielkopolska to bracia czescy.
1523-1534 - Panowanie papieża Klemensa VII.
Był bratankiem papieża Leona X. Za swój wybór na papieża zapłacił
kardynałom majątkami przynoszącymi po 60 000 dukatów rocznego
dochodu. Papież Klemens VII miał syna Aleksandra. Nie był w
stanie opanować kościelno-politycznych kłopotów. Jego kardynałów
bardziej interesowały pieniądze niż zbawienie. Papieża określono,
że najchętniej wprowadziłby "podatek od much i mrówek".
1523r. - Baltazar Hubmaier publicznie przechodzi
na protestantyzm i zaczyna nauczać w Niemczech prawdy, że lud
Boży składa się z tych tylko, którzy odłączyli się od grzechu,
błędu, siebie (samolubstwa) i świata, i którzy przyjęli Chrystusa
samego jako ich Zbawiciela i Pana. Wobec tego nie wierzył aby
ci mieli być chrześcijanami, którzy tylko pokutowali za grzechy
i wierzyli, że Jezus umarł za nich. Potrzeba coś więcej jak
te dwie rzeczy, aby stać się członkiem ludu Bożego. Trzeba dodać
jeszcze ofiarowanie. Prawdziwy lud Boży składa się tylko z takich
osób, które są usprawiedliwione i ofiarowane. Ale nawrócenie
według biblijnej nauki ma jeszcze obszerniejsze znaczenie, gdyż
obejmuje wszystkie części chrześcijańskiego życia, do którego
wchodzi wyrobienie swego charakteru na podobieństwo naszego
Pana. Hubmaier odrzuca chrzest dzieci i głosi o chrzcie osób
poświęconych i dorosłych, który jest znakiem czyli symbolem
ich poświęcenia. Był to piękny ruch Maluczkiego Stadka, spotkał
się on jednak z wielkimi prześladowaniami. Do 1530r. w Niemczech
zginęło męczeńską śmiercią 2 tysiące zwolenników tej nauki.
Do 1531r. w Tyrolu i Gortzu uśmiercono przeszło tysiąc zwolenników
tejże, a w Ennisheim sześciuset. Bardzo mało wyrzekło się tej
nauki. Zwykle z radością szli na śmierć męczeńską, śpiewając
psalmy i hymny nabożne. Wielu z nich uciekało z Niemiec za granicę,
i tam dokonało się zamienienie tego pięknego ruchu Maluczkiego
Stadka w sektę Kościoła Baptyskiego. Dokonali tego Menno Simonis
i Jan Smith w Holandii, Thomas Helwys i Spilsbury w Anglii,
Roger William w Ameryce. Strofowali różne formy grzechu, błędu,
samolubstwa i światowości, które przeszkadzały w przyjęciu Jezusa
za swego Zbawcę i Pana. Wyjawiali i naprawiali pychę, samolubstwo,
kłótliwość, mściwość, obłudę, pożądliwość, itp. Głosili, że
wiara przychodzi przez słuchanie, zrozumienie i posłuszeństwo
dla Słowa Bożego. Tłumaczyli, że nawrócenie składa się z dwóch
części: 1). odłączenia od grzechu, błędu, siebie i świata; i
2). przyjęcia Chrystusa, jako swego Zbawcę i Pana. Tylko dorosły
może nawrócić się i tylko taki może ochrzcić się przez zanurzenie
w wodzie, jako właściwy sposób chrztu. Powinny być przy tym
uprawiana wiara, nadzieja, samokontrola, cierpliwość, pobożność,
miłość braterska, miłość bezinteresowna, pokora, prostota, pilność,
samoofiara, spokój, długocierpliwość, przebaczenie, otwartość,
szczodrość, umiarkowanie, wesołość, zgodność, pokój, taktowność,
duch rodzinny, przyjacielstwo, czystość, cichość, gorliwość,
wstrzemięźliwość, wspaniałomyślność, łagodność, radość, wierność,
itp. Prócz tego dwie wielkie rzeczy zaprowadzone przez baptystów
i dane w darze chrześcijaństwu, tj. religijna wolność (Roger
Williams przywiózł tę zasadę do Ameryki) i zagraniczne misje
(William Carey z Anglii zaprowadził pracę misjonarską w Indiach).
Bo gdy nawrócenie jest sprawą serca nie spowodowane zewnętrzną
siłą, nie powinno się o nie starać przy pomocy zewnętrznej siły
jak prześladowanie, lecz przy pomocy głoszenia Słowa Bożego.
A ponieważ nawracanie drugich jest wielkim posłannictwem Kościoła,
zagraniczne misje i domowa praca ewangelistyczna powinny być
podejmowane.
1524r. - Hubmaier głęboko odczuwając cierpienia
i krzywdy ponoszone przez niemieckich wieśniaków, pisze 12 słynnych
artykułów zawierających główne ich skargi. Walcząc o ich prawa,
nie radził im używania przemocy.
Jednak fanatyk Tomasz Munzer
namówił ich do wojny, która okazała się fatalna w skutkach,
gdyż zginęło ponad 100 tysięcy ludzi. Niesprawiedliwe gwałty
popełniane przez wieśniaków w wojnie chłopskiej były przypistwane
anabaptystom (nowochrzczeńcom). Dlatego wszyscy chcieli wytępić
ten ruch Maluczkiego Stadka i wielu z nich uciekało z Niemiec
do Holandii, Anglii i Ameryki.
1524-1525 - Wojna chłopska w Niemczech, której
przywódcą był Tomasz Munzer. Był to masowy ruch ludowy grożący
obaleniem feudalnego ustroju społeczno-politycznego w Niemczech.
Domagano się zwrotu lasów, łąk i pól, zmniejszenia danin i zwolnienia
od pańszczyzny, oraz swobodnego wyboru księży i ograniczenia
dziesięciny kościelnej. Nastąpiło krwawe tłumienie powstania,
zbuntowane wsie palono, a chłopów mordowano.
Luter, pragnąc pozyskać
poparcie książąt dla swej sprawy, potępił powstanie i popierał
umiarkowane reformy przy poparciu książąt Rzeszy.
1525r. - Państwo Zakonu Krzyżackiego staje się państwem
świeckim, pozostającym w zależności lennej od Polski. Prusy
ogłaszają luteranizm religią panującą w państwie.
Prusy pierwszym krajem protestanckim w
Europie.
1526r. - Najazd turecki na Węgry. Skutkiem jego
była wojna domowa na Węgrzech i po wojnie turecko-austriackiej
(1541r.) koniec niepodległości Węgier.
1526r. - Portugalczycy docierają na Nową Gwineę
(Tristao de Menezes).
1527r. - Szwecja przechodzi
na luteranizm i dokonuje sekularyzacji dóbr kościelnych.
1527r. - Papież Klemens VII w obawie przed
nadmiernym wzrostem potęgi Habsburgów próbował zorganizować
przeciwko cesarzowi koalicję z udziałem Francji, Anglii i państw
włoskich. Cesarz Karol V wysłał swe wojska do Włoch i wziął
papieża do niewoli. Rzym został złupiony, a klkadziesiąt tysięcy
mieszkańców zginęło.
1527r. - Rozpad państwa Inków w Ameryce Południowej,
z powodu wewnętrznych walk o władzę. Imperium Inków rozciągało
się na obszarze mającym 2400 km długości i 480 km szerokości.
Dorównywało rozmiarami dzisiejszemu Peru, i sięgało Ekwadoru,
Chile, Boliwii i Argentyny. Wewnętrzne walki wykorzystali Hiszpanie,
którzy pod wodzą Franciszka Pizarra położyli kres imperium Inków.
1528r. - Hubmaier ginie spalony na stosie
w Wiedniu w Austrii, jego żona zostaje utopiona w Dunaju, a
jej ciało spalone na popiół. Jest to przejaw wielkiej nienawiści
katolików do reformatorów i badaczy Pisma Świętego.
1529r. - Hiszpania i Portugalia dokonują
podziału kolonii - zawierają w tej sprawie umowę w Saragossie.
1529r. - Sprawa reformy
jest tematem obrad sejmów Rzeszy w Spirze i Augsburgu. Luteranie
przedstawiają "augsburskie wyznanie wiary". Na sejmie
w Spirze w Niemczech, katolicy uchwalili, że aż do spodziewanego
niebawem soboru powszechnego należy wstrzymać się od szerzenia
reformacji i nie wolno sprzeciwiać się odprawianiu mszy świętej.
Ewangelicy (reprezentujący wówczas 6 księstw i 14 miast niemieckich)
wnieśli przeciw tej uchwale uroczysty protest, stąd pochodzi
nazwa: protestanci.
1529r. - Pierwsza zwycięska wojna protestantów w
Szwajcarii. Zwyciężone kantony zobowiązały się do zapłacenia
kosztów wojennych i zrzekły się prawa zawierania traktatów z
obcymi państwami.
Kranmer dokonuje drugiego publicznego nauczania
Prawdy - czterech głównych zasad protestanckiej reformacji.
1529r. - Tomasz Kranmer, arcybiskup w Canterbury,
zjednał sobie łaskę u króla Anglii, Henryka VIII, doradzając
mu, aby kwestię legalności małżeństwa z Katarzyną (jak wiadomo
Henryk protestował w dzień ślubu, gdyż nie chciał wstępować
w związek małżeński z wdową po swym bracie, lecz został do tego
zmuszony przez swego ojca), poddał do zadecydowania uniwersytetom
chrześcijańskim i uwolnił się w ten sposób od decyzji papieskich.
W dyspucie z Rzymem twierdził, że każdy człowiek świecki i duchowny
w Anglii powinien być poddany królowi, a nie papieżowi. Kranmer
odważnie twierdził, że papież nie ma żadnej władzy cywilnej
ani religijnej nad Anglią i jej mieszkańcami, a wszystka władza,
do której rościł sobie prawo, jest władzą uzurpatorską, czyli
przywłaszczoną. Głosił, że Kościół w ciele ma być poddany władzy
cywilnej. Jedna z przyczyn dla których Bóg poddał Kościół w
ciele pod władze cywilne, jest ta, ażeby przez takie posłuszeństwo
mogli być zupełnie wypróbowani przez to, co ucierpią od władz
cywilnych. Odmawiano posłuszeństwa tylko wtedy, gdy rozkazy
Państwa, jako władzy cywilnej sprzeciwiały się Słowu Bożemu,
a nawet i w takich okolicznościach okazywali chęć posłuszeństwa,
poddając się cierpieniom wskutek takiego postępowania. Takie
zachowanie i poddaństwo Państwu zdawały się dla naturalnego
człowieka dowodami, że nie są oni Boskimi przedstawicielami.
Był to więc jeden ze sposobów ukrycia klasy Chrystusa, jako
ukrytej tajemnicy, przed ludzkim wzrokiem. Kranmer nauczał,
że tylko Chrystus jest Głową Kościoła, co znaczyło, że papież
nie jest głową Kościoła. To był śmiertelny cios dla nauki o
supremacji papieskiej nad wszystkimi ludźmi, duchowymi i świeckimi.
Ten ruch Maluczkiego Stadka został zamieniony w
sektę Kościoła Anglikańskiego przez Parkera, Grindala, Whitgifta,
Hookera, Taylora, Barrowa i Lauda. Wprowadzili oni 39 artykułów
swojego wyznania jako fundamentalny statut. Przyjęto pozycję
króla jako głowę Kościoła, tzn. że po Bogu król jest głową nad
Kościołem, duchowieństwem i ludźmi świeckimi. Wskutek tego angielski
władca stał się papieżem Anglii. W dyskusjach z papistami używano
następujących argumentów zbijających ich twierdzenia: 1). twierdzenie,
że św.Piotr miał supremację nad Apostołami - Pismo Święte tego
nigdzie nie naucza; wskazane przez papiestwo ustępy (Mat.16:17-19;
Łuk.22:31,32; Jan21:15-17) wcale nie podają takiej myśli; Pismo
Święte nie pozwalało na supremację między Apostołami; gdyby
Piotr posiadał taką supremację to Biblia by o tym mówiła; nie
ma żadnego świadectwa biblijnego o sprawowaniu supremacji przez
Piotra nad Apostołami lub Kościołem, a tym bardziej nad Państwem;
taka supremacja Piotra sprzeciwiała by się Głowie Kościoła,
którą jest Chrystus Pan; w pierwszych stuleciach nikt nie praktykował
takiej supremacji, jest to więc błędna doktryna; 2). twierdzenie,
że św. Piotra zwierzchnictwo ze swoimi prawami i przywilejami,
nie jest osobistym, lecz przechodzi na następców - jeżeli Biblia
nic o tym nie mówi, a w pierwszych stuleciach nikt tego nie
praktykował, dlatego napewno Piotr nie miał swojego następcy
w rzekomej swojej supremacji. Pismo Święte nic nie mówi, aby
Piotr albo inny z Apostołów miał mieć swojego następcę; 3).
twierdzenie, że św. Piotr był biskupem w Rzymie - ponieważ Pismo
Święte tego nie mówi, więc nikt nie jest w stanie udowodnić
ażeby Piotr kiedykolwiek był w Rzymie, albo że był biskupem
kościoła rzymskiego. Ale gdyby nawet tak było, to św. Paweł
w swoim liście do Rzymian oraz św. Łukasz w Dziejach Apostolskich
coś by o tym napisali, a tak nie jest, choć pisali oni o braciach
rzymskich. Poza tym św. Paweł był ustanowiony specjalnym Apostołem
do pogan, a św. Piotr do Żydów, tak więc Rzym nie wchodził w
zakres pracy Piotra. Informacja o wizycie św. Piotra w Rzymie
pochodzi z trzeciego wieku, i dopiero później do tej opowieści
dodano urojone biskupstwo jego przez 25 lat przed jego śmiercią;
4). twierdzenie, że św. Piotr był nadal biskupem w Rzymie po
śmierci i był takim w czasie śmierci - ani Pismo Święte, ani
wiarygodna historia nie wspominają o tym. Tylko mówią o tym
wywody papieży i ich stronników; 5). twierdzenie, że biskup
rzymski (według Boskiego postanowienia i przez prawo wtedy otrzymane)
powinien mieć powszechną supremację i jurysdykcję nad Kościołem
i Państwem - Pismo Święte nic o tym nie mówi, a historia dowodzi,
że biskup rzymski stopniowo wzrastał w władzy w przeciągu wielu
stuleciu przez różne rozmaite sytuacje, oszustwa, przywłaszczenia
i inne sposobności; 6). twierdzenie, że rzymscy biskupi ustawicznie
od czasów św. Piotra cieszyli się i używali władzy nad Kościołem,
a od późniejszych wieków także i nad Państwem - rzymski biskup
w pierwszych stuleciach nie miał supremacji nad całym Kościołem,
ani nawet w pierwszym stuleciu nad Kościołem zachodnim; 7).
twierdzenie, że władza ta jest niezłomną i niezmienną według
zamiaru Boskiego - nie ma co tego już komentować, gdyż wcześniejsze
sześć punktów to wykluczają. Władza papieży nad Państwem jest
bezprawną i pochodzi z oszustwa tzw. "Dekretali Pseudo-Izydorowych"
i "Donacji Konstantyna". "Dekretalia Pseudo-Izydorowe"
to rzekomy zbiór dekretów i konsyliów wczesnych biskupów i ojców
kościoła sięgający aż do czasów św. Piotra. Zebranie tych dekretali
przypisywano arcybiskupowi Seville w Hiszpanii, Izydorowi. Jest
jednak pewnym, że powstały one dopiero pomiędzy rokiem 847 a
852, co potwierdza współczesna katolicka historia. Dekretalia
jednak dążyły do uwolnienia biskupów od władzy cywilnej i nadawały
papiestwu supremację. "Donacje Konstantyna" to dokument
rzkomo autorstwa cesarza Konstantyna do papieża Sylwestra, nadający
papieżowi tytuły, honory i świecką władzę nad Rzymem i wszystkimi
prowincjami cesarstwa rzymskiego. Wynosił nawet papieża ponad
cesarza, i dlatego Konstantyn przenosi swoją siedzibę z Rzymu
do Konstantynopola. Dokument ten jest również fałszywy i papiestwo
od XI stulecia już się na niego nie powołuje.
1530r. - Książęta protestanccy cesarstwa
zawiązują związek obronny nazwany od miasta Schmalkalden w Turyngii,
związkiem szmalkaldzkim. Jest to spowodowane dążeniami obozu
feudalno-katolickiego do przywrócenia w Niemczech panowania
Kościoła katolickiego.
Obozy, katolicki i protestancki, przygotowują się
do walki.
1530r. - Luteranizm ogłoszony religią panującą w
Danii.
1530r. - Serwetus jest świadkiem adoracji
papieża podczas koronacji cesarza niemieckiego Karola V w Bologne
we Włoszech. Początkuje to w nim kierunek antypapieski.
1530-1584 - Jan Kochanowski, znakomity poeta
polski. Pisze on między innymi znakomity dwuwiersz: "Na
Ojca Świętego""Świętym Cię zwać nie mogę; Ojcem się
nie wstydzę, kiedy, wielki kapłanie syny Twoje widzę."
1531r. - Druga wojna w Szwajcarii,
zakończona klęską protestantów. Zginął Zwingli. Kantony protestanckie
zapłaciły kontrybucję wojenną i zobowiązały się do nieingerowania
w sprawy polityki zagranicznej kantonów katolickich.
1531r. - Michał Serwetus wydaje swoje pierwsze
dzieło pt."O błędach Trójcy"(miał on wtedy 20-lat).
W owym czasie pisanie przeciw tzw."Świętej Trójcy"
było niebezpieczne, dlatego Serwetus ucieka z Niemiec do Francji,
gdzie był mało znany. Od 1535r. używa nazwiska Willanowanus,
aż do 1553r., kiedy został aresztowany w Genewie w Szwajcarii.
Przez długie lata mieszkał i pracował we Francji i zewnętrznie
wszystkim wydawał się katolikiem, choć prywatnie badał Pismo
Święte. Odrzucał chrzest niemowląt, i sam przyjął chrzest w
wieku 30-lat w 1541r. Od 1545r. korespondował z Kalwinem, któremu
posłał większość swoich prac, powodując nienawiść do siebie.
Serwetus naucza prawdy o jedności Boga. Bóg jest jedną najwyższą
osobą, którego głównym przymiotem jest miłość. W ten sposób
odrzucał pogląd kościoła nominalnego, że Bóg jest jedną istotą,
ale w trzech osobach, i że Jezus jest Bogiem, a Duch Święty
osobą i Bogiem. Serwetus nauczając o Bogu pełnym miłości, doszedł
do wniosku, że Bóg miłości nie torturowałby żadnej istoty, a
to pobudziło do odrzucenia błędu o niezniszczalności duszy i
wiecznych mękach. Był to piękny ruch Maluczkiego Stadka, został
on jednak zmieniony w sektę Kościoła Unitariańskiego. Tego przekręcania
w sektę dokonali: Faustus Socinus (musiał on uciekać z Francji
przed inkwizycją do Szwajcarii, a stamtąd do Polski, gdzie zorganizował
swoich zwolenników, jednak prześladowania rozbiły polskich unitarian),
Franciscus Davidis (wódz uniwersalizmu węgierskiego), Dr.Priestly
(przodujący angielski unitarian), William Channing, Andrew Norton
i Ezra Abbott (wodzowie amerykańskiego unitaryzmu). Wskazywali
oni na Boga Ojca i na pierwsze przykazanie, tłumacząc, że nie
można nikogo i nic czynić równym Bogu, ponieważ jest to gwałtem
pierwszego przykazania. Obnażali cel Szatana w wymyśleniu trójcy,
którym było poniżenie Boga Ojca. To doprowadziło ludzi do zabobonów
i pogwałcenia Boskiej miłości. Zbijali naukę o nieśmiertelności
duszy i o wiecznych mękach, które to czyniły Boga okrutniejszym
od samego diabła. W ten sposób zbijali błędy Szatana, które
były rozpowszechniane przez trynitarian, a które czyniły karykaturę
z charakteru Boga. Wskazywali i podkreślali miłość bezinteresowną
Boga. Naprawiali każdy zarys samolubstwa i światowości. Wystawiali
miłość Bożą jako przykład do naśladowania w miłości do Boga,
Chrystusa, braci, świata i nieprzyjaciół.
1532r. - Servetus pisze i wydaje książkę
pt. "Rozmowy o Trójcy".
1532-1535 - Hiszpański konkwistador (zdobywca
po hiszpańsku) Francisco Pizarro podbija Peru, niszcząc kulturę
Inków.
1533r. - Kranmer uczy, że Kościół ma być
poddany władzy świeckiej, a nie władza świecka Kościołowi według
nauki Rzymu.
1533r. - Polska zawiera wieczny pokój z Turcją
(przetrwał ponad 80 lat). Jest on wrogo odebrany w Europie.
1534-1549 - Panowanie papieża Pawła III.
Papież-humanista, popierający artystów i angażujący się w sprawy
świeckie. Jednocześnie wybitny reformator, inicjator zwołania
Soboru Trydenckiego i rozpoczęcia reformy katolickiej. Miał
czworo nieślubnych dzieci (Konstancję, Piotra Ludwika, Pawła
i Ranuccię). Trzech wnuków mianował kardynałami - Guidascanio
w chwili nominacji miał 16 lat, Ranuccio miał wtedy 15 lat,
a Aleksander dopiero 14 lat. Tacy byli kardynałowie kościoła
rzymsko-katolickiego.
1534r. - Zorganizowanie Towarzystwa Jezuitów przez
siedmiu członków w celu obrony Kościoła rzymskiego i papieża.
1534r. - Luter kończy przekład całej Biblii
z języka łacińskiego na niemiecki.
1534r. - Niemieccy książęta pomorscy przeszli
na protestantyzm.
1535r. - Francuzi po raz
pierwszy docierają do Kanady.
1535r. - Król Anglii, Henryk VIII, nieuzyskuje od
kościoła zgody na rozwód króla z żoną, Katarzyną Aragońską,
ciotką cesarza Karola V. Pod wpływem tego Henryk VIII występuje
przeciw Kościołowi, i ogłasza się "głową Kościoła i duchowieństwa
w Anglii". Papież rzucił nań klątwę, ale parlament stanął
po stronie króla i uchwalił akt supremacji, przyznający królowi
władzę zwierzchnią nad Kościołem w Anglii. Wcześniej Henryk
VIII zwalczał nową naukę Lutra, a nawet za wystąpienie przeciw
niemu otrzymał od papieża tytuł "obrońcy wiary" (defensor
fidei).
1535r. - Kranmer zrzekł się swojej przysięgi na
wierność papieżowi. Przy zgonie króla Anglii, Henryka VIII,
został jednym z regentów na czas małoletności Edwarda VI.
1535r. - Gwałtowny rozwój kalwinizmu w Niderlandach.
1535r. - Fanatyczni i nieofiarowani
anabaptyści, doprowadzeni przez prześladowania do rozpaczy chwycili
za broń, aby się pomścić na swych ciemiężycielach w Munster.
Próbują oni stworzyć Królestwo Boże na ziemi. Stało się nieszczęście,
które może być przestrogą dla wszystkich chrześcijan.
1535-1545 - Ataki Lutra na anabaptystów,
Żydów i Kościół katolicki.
Kalwin dokonuje trzeciego publicznego nauczania
Prawdy - czterech głównych zasad protestanckiej reformacji.
1535r. - Jan Kalwin (1509-1564) wydaje dzieło
pod tytułem "Nauka religii chrześcijańskiej", zawierające
zasady jego nauki. Odrzucał on organizację Kościoła katolickiego
i uznawał za podstawę wiary jedynie Biblię. Nauczał, że obowiązkiem
władzy jest dbać o pobożność społeczeństwa i wprowadzać reformację.
Bardzo rygorystycznie pojmował naukę o przeznaczeniu, tj. że
zbawienie człowieka nie zależy od jego woli.
1537r. - Luter pisze artykuły szmalkaldzkie (miasteczko
Schmalkalden) przeciwko papiestwu. Zostały one dołączone do
luterańskiego Wyznania Wiary, które zawiera w sobie ich główne
nauki przeciwne Rzymowi.
Prawie cała Europa została pouczona o głównych
zasadach protestanckiej reformacji. Większość ludzi popierała
reformację przeciwko partii klerykalnej, i gdyby nie oszustwa
jezuitów, kontrreformacji, katolickiej inkwizycji, armii i podburzanego
motłochu, cała Europa byłaby przywrócona do protestantyzmu i
taką by została. Ta praca (reformacyjna) zakończyła się przed
1618r.
1537r. - Luteranizm ogłoszony religią panującą
w Norwegii.
1538r. - Papież ogłasza bullę na wyklęcie
króla angielskiego Henryka z Kościoła i usunięcie go z tronu.
Podamy najgłówniejszą treść tej bulli, abyśmy widzieli co nowocześni
papieże czyniliby, gdyby mogli. Po przedmowie, w której jest
powiedziane, iż papież jest zastępcą Chrystusa nad Kościołem
i Państwem w Chrześcijaństwie, w par.1-3, wykazuje on Henrykowi
rzekome jego przestępstwa. W par.4 napomina Henryka i jego partie,
ażeby zaniechali popełniać zło, a naprawili to, co źle uczynili.
W par.5, zabrania udzielania wszelkiej pomocy królowi. W par.6
wyklina wszystkich, co nie czynią pokuty w tej sprawie. W par.7
oskarża jego obrońców o bunt, twierdzi, że Henryk stracił królestwo
i rozkazuje wszystkim wmieszanym w tą sprawę stawić się przed
rozmaite trybunały. Wzywa również Henryka by się stawił osobiście
lub przez swego przedstawiciela do Rzymu na sąd w przeciągu
90-dni. Za odmowę uczynienia tych rozkazów straszy wyklęciem
po trzech następnych dniach. W par.8 grozi klątwą papieską całej
Anglii, które pozbawione łaski Bożej według zapatrywania papieża,
pójdzie do diabła na zatracenie. Par.9 wydziedzicza dzieci Henryka
i wszystkich jego obrońców, pozbawia ich wszystkich przywilejów,
nawet obywatelstwa, ogłaszając ich za pohańbionych. Par.10 uwalnia
wszystkich obywateli Anglii od ich przysięgi na wierność królowi
i jego obrońcom, a rozkazuje im odłączyć się od nich i nie mieć
z nimi nic do czynienia. Par.11 ogłasza, iż pozbawia ich wszelkich
praw legalnych, a nawet prawa by być świadkiem w sądzie, prawa
zapisywania majątku komuś, albo podpisania jakiegoś dokumentu
lub posiadania własności. Par.12 rozkazuje, by nie mieć z nimi
żadnej osobistej łączności, jest to absolutny bojkot. Par.13
rozkazuje duchowieństwu i zakonnikom pod karą ekskomuniki aby
opuścili Anglię. Par.14 nawołuje wszystkich Anglików, przez
obietnice zatrzymania na własność wszystkiego co nagrabią, aby
się zbuntowali przeciw Henrykowi i jego obrońcom, i pozbawili
ich władzy oraz wygnali z kraju.W par.15 nawołuje książąt chrześcijaństwa,
aby wtargnęli do Anglii i zabrali ją Henrykowi i unieważnili
wszystkie traktaty i zobowiązania jakie zawarli z nim. Par.16
rozkazuje wszystkim żołnierzom i marynarzom podnieść broń przeciw
Henrykowi i jego obrońcom, i zabrać wszystkie jego posiadłości
dla siebie. Par.17 potwierdza to, że zaborcy posiadłości mogą
zatrzymać to co zabrali, nakazuje z jeńców uczynić niewolników,
i zakazuje dostarczania pokarmu Henrykowi i jego obrońcom. Par.18
rozkazuje całemu duchowieństwu i wszystkim zakonnikom pod karą
ekskomuniki, w tych dniach ogłosić, jeżeli można publicznie,
z krzyżem w ręku i przy pomocy dzwonów i świec zapalonych, klątwę
przeciw Henrykowi i jego obrońcom, i poprzybijać kopie tej bulli
na drzwiach kościołów i klasztorów. Par.19 wypowiada te same
groźby kar na wszystkich. którzyby przeszkadzali temu publicznemu
ogłaszaniu i nie popierali tego. Par.20 twierdzi, że Henryk
i jego obrońcy będą mieli dostateczną znajomość po wygłoszeniu
tej bulli, jeżeli ona będzie przybita na drzwiach kościołów.
Par.21 ogłasza, że każda kopia bulli podpisana przez notariusza
i prałata będzie prawomocną. Par.22 zabrania każdemu naruszać
albo zbijać tendencję tej bulli, pod karą gniewu Wszechmocnego
Boga i świętych Piotra i Pawła. Pamiętajmy, że taka bulla jest
nieomylna według dogmatu papieskiego, gdyż była ogłaszana do
całego chrześcijaństwa excathedra.
1539r. - Król Anglii, Henryk VIII, po zerwaniu
z Rzymem i zagarnięciu ziem kościelnych (przede wszystkim klasztornych),
ogłosił sześć artykułów wiary, zwanych krwawymi, w których utrzymał
dogmaty katolickie, grożąc za wyrzeczenie się ich karą śmierci.
1540r. - Papież Paweł III zatwierdza i legalizuje
Jezuitów pod nazwą Zakonu Towarzystwa Jezusowego i wprowadza
hiszpańską inkwizycję do Włoch. Zakon ten rozwinął wielostronną
działalność misyjną, oświatową, skierowaną przeciw reformacji.
Jezuici przyczynili się do przywrócenia panowania katolicyzmu
w Polsce, południowo-wschodnich i południowych Niemczech, Węgrach
i innych. Zwalczali ruchy postępowe. Zakon został zniesiony
w 1773r., przywrócony do istnienia w 1814r.
1540-1546 - Kalwin staje na czele Kościoła
w Genewie. Kalwini sami wybierali sobie swych kapłanów, którzy
wygłaszali kazania i odmawiali modlitwy. Rządząca Genewą rada
miejska nadzorowała prywatne życie członków gminy - surowe,
pozbawione rozrywek i wszelkiej swobody. Wyznanie narzucali
przemocą, odrzucając tolerancję i zwalczając przeciwników wszelkimi
środkami, do kary śmierci włącznie.
1541r. - Podział Węgier między Turcję i Habsburgów.
1541r. - Hiszpanie rozbijają wojska Majów. Państwo
Majów staje się łatwym łupem Hiszpanów, którzy niszczą kulturę
i religię Majów.
1542r. - Reorganizacja inkwizycji.
1545-1563 - Sobór Trydencki. Sobór trydencki
(Trydent we Włoszech) odrzuca ugodę z protestantami, uznając
ich za "heretyków". Ustalono wyznanie wiary i ogłoszono
papieża za najwyższy autorytet w sprawach wiary. Wprowadzono
surową cenzurę książek wydawanych przez pisarzy katolickich.
Sporządzono wykazy "książek zakazanych", tzw. indeksy
(znalazł się na nich między innymi Kopernik). Wzmocniono rolę
papiestwa, zlikwidowano wiele nadużyć i zwiększono dyscyplinę
kościelną. Przygotowano katechizm. Wszystkie te działania były
zasadniczą reformą kościoła katolickiego w związku z pojawieniem
się reformacji. Umocnienie doktryny katolickiej. Sobór trydencki
wydaje dekret postanawiający, iż Boska prawda wywodzi się z
dwóch źródeł, Pisma Świętego i tradycji, oraz że ta ostatnia
ma być traktowana z taką samą czcią jak to pierwsze. Oznajmiono
przy tym, że Biblia jest objaśniana przez tradycję. W efekcie
końcowym na pierwszym miejscu znalazła się tradycja, a na tych,
którzy mieli odmienne zdanie rzucono klątwę.
1546r. - Śmierć Lutra.
1546-1555 - Wojny religijne w Niemczech ligii
protestanckiej z katolicką.
1546-1547 - Wojna szmalkaldzka. Cesarz Karol V,
przy wsparciu katolickich armii z Hiszpanii i Włoch podbija
zbuntowanych książąt w południowych Niemczech. Wprowadzono na
całym terytorium Rzeszy dogmatyczną naukę katolicką. Cesarz
pozwolił jedynie na udzielanie wiernym komunii świętej pod dwiema
postaciami: chleba i wina, zniósł celibat księży, uchylił posty
i zezwolił na tymczasowe zachowanie rozgrabionych majątków kościelnych.
Stan ten nie zadowalał ani katolików, ani protestantów. Nasilał
się jedynie konflikt między nimi.
1546-1551 - Czescy bracia
uciekają przed represjami do Polski, gdzie wzmacniają miejscowy
ruch reformacyjny w Wielkopolsce.
1547r. - Nowy król Anglii, Edward VI, daje więcej
wolności Kranmerowi w rozwijaniu angielskiego protestantyzmu.
1548-1572 - Panowanie
w Polsce Zygmunta II Augusta.
1548r. - Papież Paweł III zawiesza prace
soboru trydenckiego, przeciw czemu protestuje cesarz Karol V.
1549r. - Kranmer opracowuje "Księgę
modlitw" w języku angielskim.
1549r. - Król Anglii, Edward VI, zniósł statut
o sześciu artykułach wiary i wprowadził nowy, utrzymany już
w duchu protestanckim, Akt o jednorodności (Act of unformity),
sprowadzający wszystkie wierzenia do jednej formy kultu państwowego.
1549-1564 - Największe nasilenie ruchu reformacyjnego
w Polsce.
1549r. - Do Japonii w ślad za kupcami przybyli misjonarze
chrześcijańscy, traktowani przychylnie aż do 1634r., kiedy to
zakazano im działalności.
1549r. - Ugoda tyguryńska jednocząca zwolenników
Zwingliego i Kalwina. Rodzi się kalwinizm.
1550-1555 - Panowanie papieża Juliusza III.
Był on związany zakazanym związkiem z mężczyzną, trenerem małp,
którego wywyższył do urzędu kardynała. Wiele dóbr i nadań rozdał
swojej rodzinie. Po jego wyborze na papieża, kardynałowie udzielili
mu następujących rad: "Ze wszystkich rad, jakich możemy
udzielić Waszej Świętobliwości, uważaliśmy wreszcie poniższe
za najważniejsze: Czytanie Ewangelii powinno być, na ile to
tylko możliwe, jak najmniej dozwolone, szczególnie w nowoczesnych
językach i w krajach, które podlegają Twej władzy. To trochę,
które zwykle przy mszy jest czytane, powinno wystarczyć i nikomu
nie powinno być dozwolone czytać więcej. Tak długo jak naród
się zadowalał małem, Twoim interesom będzie się powodzić, lecz
z chwilą, gdy naród zapragnie czytać więcej zaczną Twoje interesy
cierpieć. Pismo Święte jest tą księgą, która bardziej niż jakakolwiek
inna wywołuje przeciwko nam opór i przypływ burzy, przez co
my prawie zgubieni jesteśmy. Zaprawdę, gdy kto naukę Biblii
pilnie bada i porównuje ją z tym, co się dzieje w naszych Kościołach,
znajduje wkrótce sprzeczności i ujrzy, że nauka nasza bardzo
często od Pisma Świętego się różni, a często pozostaje z nim
w wielkiej sprzeczności. A gdy naród to zrozumie, będzie nas
nieustannie krytykować, aż się wszystko wyjawi, a wtedy będziemy
przedmiotem wszechświatowego szyderstwa i nienawiści. Jest przeto
konieczne, aby Pismo Święte od oczu narodu zostało usunięte,
jednakże z wielką ostrożnością, ażeby nie wywołać wrzawy."
1550-1631 - Życie i działalność Browne`a.
1550r. - Królewski
edykt w Polsce nakazuje szlachcie pod najwyższymi karami porzucenie
wszelkich herezji.
1550r. - Biskupi niderlandzcy otrzymują uprawnienia
inkwizytorów do przeprowadzania śledztwa i tępienia "herezji".
Mężczyźni mieli być karani przez ścięcie, a kobiety przez zakopanie
żywcem. Odnosiło się to do "heretyków", jak i do tych,
którzy z nimi współdziałali. W Holandii skazano za przekonania
religijne 50 tysięcy, a w Belgii 100 tysięcy protestantów.
1550r. - Kalwin udziela informacji Katolickiej
Inkwizycji w Lyons o Willanowanusie, że pod tym nazwiskiem kryje
się Serwetus. Dostarcza inkwizytorom prace Serwetusa i wymawia
im brak gorliwości, że pozwalają żyć takiemu heretykowi. Inkwizytorzy
aresztują Serwetusa, który jednak uciekł z więzienia po trzech
dniach i od tej pory ukrywał się.
1550-1600 - Giordano Bruno, filozof włoski,
kontynuator dzieła Kopernika. Prześladowany za swoje filozoficzne
i religijne poglądy, dostał się w ręce inkwizycji i zginął spalony
na stosie w Rzymie.
1551r. - Do Wiednia przybywa pierwszych 13 jezuitów,
którzy mają w celu przeciwdziałania reformacji działać na miejscowym
uniwersytecie.
1551r. - Papież Juliusz III zwołuje ponownie
sobór trydencki, który zostaje zawieszony w 1552r. Sobór trydencki
występuje w obronie sakramentalnego charakteru spowiedzi.
1552r. - W Polsce Kalwini występują z propozycją
utworzenia polskiego Kościoła narodowego, niezależnego od papiestwa,
a podporządkowanemu władzy polskiego króla.
1552r. - Islandia przechodzi na protestantyzm.
1553r. - Serwetus wydaje pracę pt."Przywrócenie
prawdziwego Chrześcijaństwa", i wysyła jej kopię do Kalwina.
Gdy następnie przejeżdżając przez Genewę w Szwajcarii, wstąpił
do kościoła, Kalwin poznał go po 17 latach i aresztuje go. Po
procesie sądowym trwającym dwa i pół miesiąca, Serwetus zostaje
skazany i spalony na stosie. Jego ostatnie słowa były: "Jezu,
Synu Boga Wiecznego, miej miłosierdzie nademną!". Słowa
te były wyznaniem wiary - on nie modlił się "Jezu, Wieczny
Synu Boży" jak modliliby się trynitarianie, lecz on modlił
się nauczając w chwili śmierci męczeńskiej, że Ojciec jest jedynym
Bogiem, a Jezus Chrystus jest Jego Synem, a nie samym Bogiem.
1553-1558 - Królowa angielska Maria Tudor,
zwana "Krwawą Marią", fanatyczna katoliczka, prześladuje
angielskich protestantów, wprowadza napowrót katolicyzm i pali
na stosach co najmniej 286 protestantów, w tym Kranmera (1556r.)
i wielu kaznodziei. Kranmer został wtrącony do więzienia, oskarżony
o zdradę i skazany na śmierć. Oskarżono go o herezję, za odrzucenie
nauki o transubstancji (przemianie chleba i wina w ciało i krew),
potępiono go i trzymano przez trzy lata w więzieniu. Po tym
namówiono go do podpisania łagodnego odwołania pewnego punktu
własnych nauk, później sfałszowano ten dokument dopisując sześć
innych punktów. Kranmer jednak szybko zrzekł się swego odwołania
i powiedział, że gdy będzie palony, to najpierw spali prawą
rękę, która podpisała to odwołanie. Maria twierdziła, że jest
ulubioną od Boga na ziemi, z tego powodu, że jest podobna do
Niego jak nikt inny na świecie, bo jak mówiła, Bóg torturuje
heretyków wiecznie, ale ona torturuje ich ile tylko może.Z jej
polecenia setki innych pomarły z głodu, wycieńczenia i innych
tortur na jakie byli wystawieni w więzieniach. Wiele tysięcy
protestantów zostało skazanych na banicję, czyli wygnanie z
kraju. Parlament angielski jest zmuszony uznać zwierzchność
papieża nad Kościołem w Anglii.
1555r. - W Polsce posłowie
występują z propozycją zwołania soboru narodowego, który zakończyłby
rozbicie religijne w kraju. Żądano między innymi wprowadzenia
języka polskiego do mszy i zniesienia celibatu kleru. Papież
odrzucił tą propozycję, a polski król nie poruszył więcej tego
tematu.
1555r. - Panowanie papieża Marcelego II.
1555-1559 - Panowanie papieża Pawła IV. Wielki inkwizytor,
wsławił się niesłychanym okrucieństwem. Za jego rządów najmniejsza
nieostrożność wystarczała do podejrzenia o herezję. W całych
Włoszech palono ludzi i dziesiątki tysięcy książek. Papież wykrzykiwał:
"Gdyby mój ojciec był heretykiem, sam bym przyniósł drzewo
na stos, żeby go spalić!" Po zgonie Pawła IV rozwścieczony
lud rzucił się na budynek Inkwizycji i zburzył go. Był jednym
z najokrutniejszych papieży, nazywanym "personifikacją
stosu" Inkwizycji. Inkwizycja była "ukochanym urzędem"papieża,
heretyków zaś nienawidził i nakazywał wszystkich prześladować.
1555r. - Pokój religijny między protestantami
a katolikami w Augsburgu w Niemczech, dający książętom Rzeszy
na swoim terytorium prawo wyboru katolicyzmu lub luteranizmu.
Książęta mieli prawo narzucania religii swym poddanym (cuius
regio, eius religio - czyja władza, tego religia).
1556r. - Siedmiogród całkowicie odrywa się od kościoła
rzymskiego i konfiskuje dobra duchowieństwa.
1556r. - Protestanci w Bawarii uzyskują bardzo rozległe
prawa i przywileje.
1556r. - Tomasz Kranmer zginął z rąk papieskich
spalony na stosie.
1556-1564 - Panowanie cesarza świętego
cesarstwa rzymskiego narodu niemieckiego Ferdynanda I. Za
jego panowania protestantyzm rozszerzył się w całych Niemczech
i w Austrii, w związku z czym wzmogła się reakcja katolicka.
1556-1598 - W Hiszpanii panuje król Filip II, fanatyk
religijny, który przy pomocy jezuitów i wielkiej armii dążył
do wytępienia reformacji zarówno w swoim państwie, jak i w innych
krajach. Rozszerzył działanie inkwizycji i tępił różnowierców.
Hiszpania przewodziła kontrreformacji w Europie.
1556r. - Jezuici otwierają
pierwszą bursę w Kolonii, zmierzając w ten sposób do przeciwdziałania
reformacji.
1556r. - Jezuici przybywają do Ingolstadt i zaczynają
działać na miejscowym uniwersytecie.
1556r. - Jezuici przybywają do Pragi i zakładają
tam uczelnię przeznaczoną dla młodzieży szlacheckiej Czech.
1557-1558 - W wielkich konfiskatach
dóbr duchowieństwa w Niemczech, zajęto wszystkie klasztory w
Wirtembergii i Ottingen.
1558r. - Na tron w Anglii wstępuje Elżbieta. Znosi
ona wszystkie katolickie prawa oraz znosi obce władze przeciwne
jej w Anglii. Niszczy świecką i duchową władzę papiestwa w Anglii.
Ludowi była dana wolność wiary, ale nie nabożeństwa - wszyscy
byli zobowiązani pod karą śmierci uczęszczać na nabożeństwa
kościoła państwowego. Za jej panowania nie było żadnych męczenników
katolików, jak to było za czasów "Krwawej Marii",
która mordowała wielu protestantów. Prawie cała Anglia staje
się protestancka, jest to odpowiedź Anglików na terror katolicki
w ich kraju.
1558r. - Początek wojny litewsko-moskiewskiej o
Inflanty.
1559r. - Panowanie papieża Piusa IV.
1559r. - Ogłoszenie indeksu dzieł zakazanych.
1559r. - Jezuici przybywają do Monachium
w Bawarii
1559r. - Nowa królowa Anglii,
Elżbieta I, przeprowadza w parlamencie nowy akt o supremacji,
czyli o oderwaniu się od Kościoła rzymskiego. Tworzy się Kościół
narodowy, tzw. anglikański. Silnie rozwija się kalwinizm, którego
zwolenników nazywano purytanami. Wśród purytanów, którzy odrzucali
zachowany w Anglii po reformacji system episkopalny z królem
jako głową Kościoła, rozwinęły się dwa odłamy: prezbiteriański
i independański.
1560-1565 - Panowanie papieża Piusa IV. W
dalszym ciągu papieże obsypywali swe rodziny zaszczytami i majątkami.
Na kraj nałożył bardzo ciężkie podatki, zarobił w ten sposób
około 6 milionów skudów, które w większości trafiły w ręce rodziny.
1560r. - Nieudana próba pierwszego powstania
kalwinów we Francji, tzw. spisek z Amboise. Wybuchają
krwawe represje protestantów.
1561r. - We Francji ani jedna prowincja nie jest
wolna od protestantyzmu, który przeniknął trzy czwarte państwa
- Bretanię, Normandię, Gaskonię, Langwedocję, Poitou, Turenię,
Delfinat i Prowansję.
1561r. - Po otwartej dyspucie teologicznej katolików
z protestantami, kalwini zwiększają liczbę swich kazań wygłaszanych
publicznie we Francji.
1561r. - Sekularyzacja Zakonu
Kawalerów Mieczowych. Kurlandia i Semigalia lennem Polski, reszta
Inflant pod kontrolą polsko-litewską. W Prusach Polska dawała
rozległe przywileje miastom pruskim w odprawianiu obrządków
religijnych wedle rytuałów protestanckich.
1561r. - Jezuici przybywają
do Trnavy na Węgrzech i zakładają tam kolegium jezuickie.
1562r. - Papież Pius IV zwołuje trzecią sesję
soboru trydenckiego. Sobór trydencki wprowadza reformę odpustów.
1562r. - Edykt z
Saint-Germain daje tolerancję dla kalwinizmu we Francji pod
pewnymi warunkami. Wkrótce potem dochodzi do rzezi 74
protestantów, słuchający kazania w niedzielę w Vassy.
1562-1598 - Wojny religijne we Francji, między obozem
katolickim, któremu przewodził dwór królewski, a hugenotami
(kalwinami). Były to wojny o niezwykłym okrucieństwie. W owym
czasie był wielki wpływ doktryny luterańskiej i kalwińskiej
we Francji (1 / 4 ludności).
1562r. - W wojnie przeciw związkowi szmalkaldzkiemu
do tej pory katolicy zabijają około 36 tysięcy protestantów,
zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Nie jest to w stanie jednak
powstrzymać ewolucji przekonań religijnych.
1562r. - Rzeź protestantów w Orange przez armię
włoską wysłaną przez papieża Piusa IV. Wymordowano wszystkie
kobiety, dzieci i mężczyzn - wiele tysięcy.
1562r. - W Polsce zapanowała
tolerancja religijna.
1563r. - Małżeństwo, kapłaństwo i bierzmowanie
uznano sakramentami.
1563r. - We Francji
katolicy zawierają rozejm z kalwinami i dają nowy edykt tolerancyjny.
1563-1570 - I wojna północna, będąca konfliktem
o panowanie nad Inflantami i Estonią. Dania i Polska walczyły
ze Szwecją i Rosją, a po 1569r. po zmianie sojuszy Szwecja przeciw
Rosji i Polska przeciw Danii. Sprawa Inflant nie rozstrzygnięta.
1564r. - Papież Pius IV wydaje bullę papieską,
która jest wyznaniem wiary:
"Ja A. B. wierzę i wyznaję z silną wiarą
we wszystkie i w każdą z rzeczy, które są zawarte w symbolu
wiary, jaka jest używana w Świętym rzymskim kościele; mianowicie,
wierzę w jednego Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela Nieba
i ziemi i wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych; i
w jednego Pana Jezusa Chrystusa, Jednorodzonego Syna Bożego,
urodzonego z Ojca przed wszystkimi światami, Boga z Boga, Światłość
z Światłości, prawdziwego Boga z prawdziwego Boga, spłodzonego,
nie zrodzonego, współistotnego z Ojcem; przez którego stworzone
są wszystkie rzeczy; który dla nas ludzi i dla naszego zbawienia
zstąpił z nieba i został wcielony przez Ducha Świętego z Maryi
Panny i stał się człowiekiem; został ukrzyżowany, także dla
nas, pod Ponckim Piłatem, umarł i pogrzebion, trzeciego dnia
zmartwychwstał, według Pisma Świętego i wstąpił na niebiosa,
siedzi na prawicy Ojca; i znowu przyjdzie w chwale sądzić żywych
i umarłych, a Królestwo Jego nie będzie mieć końca; i w Ducha
Świętego, Pana i życiodawcę, który wychodzi z Ojca i z Syna,
który razem z Ojcem i Synem jest wychwalony i uwielbiony, który
przemawiał przez proroków świętych; i w jeden święty katolicki
i apostolski kościół. Wyznaję jeden chrzest dla odpuszczenia
grzechów; i spodziewam się zmartwychwstania umarłych i życia
świata przyszłego. Amen. Najmocniej stwierdzam i ogarniam apostolskie
i kościelne tradycje i wszystkie składniki i zwyczaje tegoż
kościoła. Także uznaję Pismo Święte w tem znaczeniu, w jakiem
utrzymywał je i utrzymuje święta matka kościół, do którego należy
sądzić o prawdziwym znaczeniu tłumaczenia Pisma Świętego; nie
będę też nigdy przyjmował ani tłumaczył takowego inaczej, aniżeli
zgodnie z jednomyślnym przyzwoleniem ojców.
Wyznaję także, iż są prawdziwe i odpowiednio siedem
sakramentów nowego zakonu, założonego przez Jezusa Chrystusa,
Pana naszego dla zbawienia ludzkości, chociaż nie wszystkie
są konieczne dla każdego - mianowicie chrzest, bierzmowanie,
eucharystia, pokuta, ostatnie namaszczenie, kapłaństwo, małżeństwo,
i że niosą one ze sobą łaskę; z tych chrzest, bierzmowanie i
kapłaństwo nie mogą być ponowione bez świętokradztwa. Przyjmuję
także i wyznaję ceremonie katolickiego kościoła, przyjęte i
zatwierdzone w uroczystym udzielaniu wszystkich powyżej wymienionych
sakramentów. Przyjmuję i ogarniam wszystkie i każdą z osobna
rzeczy, któe zostały określone i oświadczone na świętym Soborze
w Trydencie, odnośnie do grzechu i usprawiedliwienia. Podobnie
wyznaję, że w mszy jest ofiarowana Bogu prawdziwa ofiara ubłagalna
za żywych i umarłych; oraz, że w najświętszym sakramencie eucharystii
jest prawdziwie, rzeczywiście i istotnie ciało i krew, wraz
z duszą i Boskością naszego Pana Jezusa Chrystusa; oraz, że
zachodzi tam przemiana całej istoty chleba w ciało i całej istoty
wina w krew, którą to przemianę kościół katolicki nazywa transubstancjacja.
Wyznaję także, że pod każdą postacią z osobna, całkowicie i
w zupełności, otrzymywany jest Chrystus i prawdziwy sakrament.
Utrzymuję stale, że jest czyściec i że dusze tam przebywające
otrzymują pomoc przez ofiary błagalne wiernych. Podobnie, że
święci, królujący razem z Chrystusem, mają być czczeni i proszeni
w modlitwach, gdyż ofiarowują swoje modły za nas przed Bogiem,
oraz że należy czcić ich relikwie.
Najmocniej stwierdzam, że obrazy Chrystusa i Matki
Boskiej, zawsze Panny, oraz innych świętych, mają być zachowywane
i należy oddawać im należną cześć i poszanowanie. Potwierdzam
także, iż moc odpuszczania grzechów została przekazaną kościołowi
przez Chrystusa, oraz, że użycie tejże mocy jest najprzyjemniejsze
dla chrześcijańskich ludzi. Uznaję święty katolicki i apostolski
kościół Rzymski, matkę i panią wszystkich kościołów; obiecuję
i przysięgam prawdziwie posłuszeństwo rzymskiemu biskupowi,
następcy Świętego Piotra, księciu Apostołów i namiestnikowi
Jezusa Chrystusa. Wyznaję także i niewątpliwie przyjmuję wszystkie
inne rzeczy dostarczone, określone i głoszone przez święte kanony
i generalne synody, a zwłaszcza przez sobór Trydencki; podobnie
również potępiam, odrzucam i wyklinam wszystkie herezje, kiedykolwiek
potępione, odrzucone i wyklęte przez kościół. Tę prawdziwą katolicką
wiarę, bez której nikt nie może być zbawiony, którą teraz dobrowolnie
wyznaję i prawdziwie utrzymuję, ja A. B. obiecuję, ślubuję i
przysięgam najuporczywiej utrzymywać i wyznawać takową w całości
i w zupełności, przy pomocy Boskiej przez całe moje życie; i
starać się mam, o ile to leży w mojej mocy, aby takowa była
utrzymywana, nauczana i głoszona przez wszystkich, którzy mi
są podwładni, albo oddani w moją opiekę, przez władzę mojego
urzędu. Tak mi dopomóż Bóg i święta Ewangelia Boża. Amen."
Im mniej Biblii, tym więcej wyznań wiary i głębsza
i czarniejsza ciemnota.
1564r. - Kardynał Stanisław Hozjusz sprowadził
do Polski zakon jezuitów. Zakładają oni pierwsze kolegium w
Braniewie. Był to punkt wyjściowy, po którym pojawiło się wiele
kolegiów w różnych stronach kraju. Jezuici osiedlili się kolejno
w Pułtusku i Poznaniu. Polska przyjmuje postanowienia Soboru
Trydenckiego - sukces kontrreformacji.
1564-1576 - Panowanie
cesarza świętego cesarstwa rzymskiego narodu niemieckiego Maksymiliana
II. Dalszy wzrost kontrreformacji, głównie pod wpływem jezuitów.
1564-1569 - Wprowadzenie całkowitej nieodpłatności
i zlikwidowanie odpustów-jałmużn. Na wszystkich handlujących
odpustami nałożono ekskomunikę.
1565-1573 - Marcin Chemnitz, jeden z trzech
największych teologów luterańskich, pisze dzieło w czterech
tomach pt. "Egzaminacja Dekretów i Kanonów Soboru Trydenckiego",
które jest największym dziełem jakie kiedykolwiek zostało napisane
przeciw Rzymowi. To dzieło pod Boskim błogosławieństwem zachowało
protestantyzm od działań Jezuitów, dokonywanych w przeciwnym
kierunku do reformacji.
1565r. - Początek działalności arian w Polsce
(bracia polscy). Twórcą był między innymi Faustyn Socyn. Zakwestionowali
oni boskość Chrystusa i pojęcie trójcy. Nauczali, że zbawienia
nie można osiągnąć własną pracą. Tworzyli niezależne zbory,
nie posiadali duchowieństwa.
1566-1572 - Panowanie papieża Piusa V.
1566r. - Jezuici swoim działaniem obejmują
już Bawarię, Tyrol, Frankonię, Szwabię, Austrię, Węgry, Czechy,
Morawy i sporą część Nadrenii. Był to pierwszy trwały impuls
antyprotestancki, jaki podziałał na Niemcy.
1566r. - Powstanie antyhiszpańskie
w Niderlandach. Szlachta Niderlandów domaga się zniesienia inkwizycji,
w odpowiedzi za co katolicka armia hiszpańska zaczyna krwawe
rządy terroru (1567-1573). W latach 1572-1584 trwa wojna o wyzwolenie
Niderlandów.
1567r. - Zamach hugenotów
na króla Francji Karola IX. Wybuchają nowe akty wzajemnej
wrogości.
1567r. - Jezuici zakładają kolegium w Lyonie we
Francji. Zaczynają wydawać książki, które w wielkiej ilości
rozpowszechniają w całej Francji.
1568r. - Królowa Katarzyna Medycejska oświadczyła
królowi Francji Filipowi II, że nie będzie tolerować żadnej
religii poza katolicką, i rozpoczęła kroki wojenne przeciwko
hugonotom. Hiszpania wysłała do Francjii swoje wojska. Papież
Pius V wysłał ze swej strony do Francji niewielką armię z rozkazami,
by zabijali każdego hugonota, którego złapią.
1569r. - Francja w porozumieniu z papiestwem i Hiszpanią
próbuje obalić królową Anglii.
1570r. - Papież Pius V przypuszcza atak na
Elżbietę w postaci bulli, przez którą ją potępił i wyklął. W
streszczeniu tekst bulli brzmiał tak: w par.1 nazywa on Elżbietę
"fałszywą królową Anglii", oskarża ją o przywłaszczenie
sobie tronu angielskiego i przewodnictwo w kościele. Obwinia
ją, że to ona jest winna tego, że Anglia po raz drugi opuściła
papieża. W par.2 oskarża ją o wywrócenie pracy Marii, o herezje,
o poniżanie katolików, o wywyższanie protestantów, o usunięcie
katolickich dogmatów, praktyk organizacji i zastąpiła je protestanckimi.
Obwinia ją o krzewienie protestantyzmu i przeszkadzanie katolicyzmowi
oraz o wykluczanie papiestwa z Anglii i prześladowanie zwolenników
tegoż. W par.3 ogłasza ją za niepoprawioną, a przeto zasługującą
kary papieskiej, dlatego rzuca na nią anathemą (klątwą). W par.4
ogłasza konfiskatę jej królestwa, godności i wszelkich przywilejów.
W par.5 zwalnia wszystkich jej poddanych od przysięgi wierności
i posłuszeństwa, i zakazuje wszystkim słuchać jej pod karą przekleństwa,
itd. Parlament angielski stanął w obronie Elżbiety i uchwalił,
że jeśliby ktokolwiek z Anglików ważył się wprowadzać w czyn
którąkolwiek cząść tej bulli, a następnie działał na szkodę
swego kraju i królowej, taki czyn będzie uważany za wielką zdradę
kraju i będzie karany śmiercią. Zakazał także sprowadzania tej
bulli lub jakiegokolwiek "pisma, dokumentu, lub zabobonnej
rzeczy ze stolicy w Rzymie". Grupa katolików z królowa
Szkocji Marią Stuart na czele, uknuli spisek aby zamordować
Elżbietę. Za zdradę zostali ukarani ścięciem, a Rzym fałszywie
nazwał ich "męczennikami". Ale oni zostali skazani
za zbrodnie przeciwko Państwu i jej głowie, a nie za przekonania
religijne, jako odrębne od poglądów politycznych. Gdyby ich
karano za herezję, to byliby spaleni na stosie, bo tego wymagało
prawo, ale ich karą było ścięcie, jako kara za zdradę kraju.
Ten fakt obala papieskie twierdzenie o prześladowaniach religijnych.
1570r. - Zwarcie
w Polsce zgody sandomierskiej - porozumienia kalwinistów, luteran
i braci czeskich. Cała Europa podziwiała tą ugodę, która w rzeczywistości
miała charakter obronny wobec nasilającej się kontrreformacji.
1570-1571 - Nawrócenie
na katolicyzm całej Badenii, dokonane przez jezuitów metodą
wypędzenia wszystkich protestanckich kaznodziei, zmuszenia mnichów
do odwołania odstępczych nauk, obsadzenie wszystkich szkół wyższych
i niższych nauczycielami katolickimi oraz wydalenie stamtąd
wszystkich ludzi świecckich, którzy nie chcieli się podporządkować.
1570-1573 - Wojna cypryjska Habsburgów, Wenecji
i Papiestwa przeciw Turcji. Przyczyną było zajęcie przez Turcję
Cypru i masakra tamtejszych chrześcijan. W odpowiedzi papież
Pius V buduje Ligę Antyturecką.
1571r. - Rozbicie floty tureckiej pod Lepanto. Zwycięstwo
to zostało nie wykorzystane i Cypr pozostał w rękach tureckich.
Złamanie potęgi morskiej Turcji.
1572-1585 - Panowanie papieża Grzegorza XIII.
Miał nieślubnego syna, Jakuba, którego mianował generałem Kościoła,
dowódcą gwardii papieskiej i kasztelanem zamku św. Anioła, zarabiał
w ten sposób 14 000 skudów rocznie.
1572r. - Straszne rzezie Hugonotów są dokonywane
po całej Francji. Zostały one zapoczątkowane w noc św. Bartłomieja
(23/24 VIII) w Paryżu. Później tłumy katolików mordowały hugonotów
na prowincji. Zginęło w Paryżu do 10 tysięcy hugonotów, a w
całej Francji do 70 tysięcy protestantów, wielu z nich uciekło
i schroniło się w twierdzy La Rochelle i innych (Nimes, Sancerre),
by dalej prowadzić walkę przeciwko lidze katolickiej. Papież
Grzegorz XIII uczcił rzeź hugonotów uroczystym nabożeństwem
dziękczynnym.
1572r. - Francuzi zawierają
porozumienie z Anglią w celu wyrwania Niderlandów z ręki Hiszpanów.
1572r. - Powstanie zakonu
urszulanek we Włoszech. Założycielką była Aniela Merici. Zajmują
się wychowaniem młodzieży żeńskiej.
1573-1574 - Panowanie
w Polsce Henryka Walezego.
1573r. - Konfederacja warszawska
w Polsce. Szlachta zgromadzona na sejmie konwokacyjnym w Warszawie
podjęła uchwałę gwarantującą wolność wyznania - wolność sumienia
i tolerancja tylko dla szlachty. Zagwarantowało to na pewien
czas wolność religijną w Polsce, choć nie mogło zapobiec fanatycznym
poczynaniom kontrreformacji katolickiej. W owym czasie Polska
stała się przytuliskiem "heretyków".
1574r. - Jezuici przybywają do Lucerny w Szwajcarii
1575-1586 - Panowanie
w Polsce Stefana Batorego.
1576-1612 - Panowanie cesarza świętego cesarstwa
rzymskiego narodu niemieckiego Rudolfa II, wychowanka jezuitów,
którzy byli jego doradcami. Jezuici objęli swoją działalnością
Czechy, ich ostoją stała się katolicka Bawaria.
1576r. - Powołanie Świętej Ligi.
1576r. - Wojska hiszpańskie
w Niderlandach nie dostały żołdu i podniosły otwarty bunt. Wobec
tego wszystkie prowincje zjednoczyły się przeciwko Hiszpanom.
1576-1606 - Sedzia inkwizycyjny N.Remy skazał na
stos 2-3 tys. czarownic. Później przyznał się, iż służył diabłu
i sam został spalony.
1577-1582 - Wojna polsko-moskiewska
o Inflanty. Moskwa wycofuje się z Inflant.
1579r. - Powstanie uniwersytetu
w Wilnie, drugiego po Krakowie w Rzeczypospolitej. Jest to kolegium
jezuickie wyniesione teraz do rangi uniwersytetu.
1579r. - W Niderlandach
ogłoszenie wolności religii z wyjątkiem Holandii i Zelandii,
gdzie panuje kalwinizm. Prowincje niderlandzkie zawiązały unię
tworząc Republikę Zjednoczonych Prowincji Niderlandów. W ten
sposób odcięto się od bezwględnych poczynań króla Filipa II
wobec religijnej i politycznej opozycji.
1580-1586 - Robert Browne, uczy i pisze na
korzyść kongregacyjnego rządu Kościoła, pracuje wiele w tym
zakresie. Protestuje przeciwko rządzeniu zgromadzeniem wiernych
przez starszych, pastorów, biskupów i papieży, zamiast Boga.
1580r. - Robert Browne zaczyna nauczać w Anglii
naukę, że prawdziwy Kościół stanowią wierzący poświęceni, a
jego władze rządzenia miały być na podobieństwo demokracji,
wolne od dyktatury zewnętrznych osób, kościołów lub grup tychże
kościołów. Ten duch doprowadził do utworzenia pierwszego takiego
zboru w 1580r. w Norwich.
Wówczas w Anglii panowała Elżbieta, nie wymagała
ona od wszystkich jedej wiary i nauki, jednak wymagała od wszystkich
uczestniczenia w nabożeństwach kościalnych. Prawo to doprowadziło
do prześladowania Roberta Browne i jego towarzyszy, którzy odłączyli
się od państwowego kościoła i nie używali nabożeństwa Kościoła
Episkopalnego. Browne był conajmniej więziony w 32 więzieniach.
Prześladowania zmusiły jego zwolenników do ucieczki z Anglii
do Holandii.
Browne zaprotestował przeciw wszelkim formom klerykalnym
rządu kościelnego, jakie istniały podczas Wieku Ewangelii. Był
on za przywróceniem pierwotnej apostolskiej formy rządu w kościele
ludowi Bożemu, którego tak długo byli pozbawieni. Kościoły apostolskie
(zbory) miały za zwy |